دسته: مهدی در شعر و ادب عربی

دعبل بن على خزاعى (مهدی در شعر و ادب عربی قرن سوم)

دعبل بن على خزاعى (۲۴۶ ه. ق) ابو على محمد بن على بن رزين خزاعى ملقب به دعبل در سال (۱۴۸ ه. ق) در كوفه متولّد شد و در آنجا پرورش يافت. سپس، به بغداد آمد و در اوّل جوانيش به مسلم بن وليد پيوست. مسلم عهده‏ دار تربيت او شد. تا در...

ادامه مطلب

سيد حميرى (مهدی در شعر و ادب عربی قرن دوم)

 سيد حميرى (۱۷۳ ه. ق) ابو عامر اسماعيل بن محمد بن يزيد بن وداع، اهل حمير و ملقب به” سيّد” است. وى در سال (۱۰۵ ه ق.) در عمّان متولد شد و در بصره تحت سرپرستى پدر و مادر اباضى‏ مذهب خود پرورش يافت تا به عقل و شعور رسيد...

ادامه مطلب

كميت بن زيد اسدى (مهدی در شعر و ادب عربی قرن دوم)

 كميت بن زيد اسدى (۱۲۶ ه. ق) كميت بن زيد اسدى، در سال (۶۰ ه. ق) در روزگار شهادت امام حسين- عليه السّلام- در شهر كوفه ديده به جهان گشود و در آنجا پرورش يافت. او هم، پرورش بدوى داشت و هم حضرى و اين امر سبب شده بود كه دامنه آگهى او...

ادامه مطلب

يحيى بن سلامه خصكفى (مهدی در شعر و ادب عربی – قرن ششم)

 يحيى بن سلامه خصكفى (۵۵۳ ه. ق) ابو الفضل يحيى بن سلامه خصكفى شافعى از اهالى” ميّافارقين” يكى از شهرهاى مشهور و قديمى شمال عراق، اديبى نامى و دانشمندى خوش‏گفتار در نظم و نثر بود. وى قصيده داليه مفصّل و مشهورى راجع به...

ادامه مطلب

ابو سالم كمال الدّين محمّد بن طلحه شافعى (مهدی در شعر و ادب عربی قرن هفتم)

 ابو سالم كمال الدّين محمّد بن طلحه شافعى (۶۵۰ ه. ق) در طبقات الشافعيّه آمده است:” وى، يكى از مصادر امور و رؤساى بزرگ بود.فقه و ديگر علوم را فراگرفت. از فقها و دانشمندان عقايد و مذاهب به شمار مى‏آمد. مدّتى منشى سلطان بود و...

ادامه مطلب

ابن ابى الحديد معتزلى (مهدی در شعر و ادب عربی قرن هفتم)

 ابن ابى الحديد معتزلى (۶۵۶ ه. ق) عزّ الدين عبد الحميد بن ابى الحسين هبة الله بن محمد بن حسين بن ابى الحديد مدائنى، حكيمى اصولى، نويسنده‏اى فاضل، آشناى به علم كلام و بر عقيده معتزله بود. وى داراى تأليفات بسيارى است. مهمترين آنها...

ادامه مطلب

ابن عودی نيلی (مهدی در شعر و ادب عربی قرن ششم)

ابن عودي نيلي (۴۷۸ – ح ۵۵۸) ربيب أبوالمعالي سالم بن علي بن سلمان بن علي معروف به ابن العودي [العودي] تغلبي نيلي نسبش به شهر نیل در کنار رود نیل که از رود فرات منشعب می شود؛ بر می گردد. وی در سال ۴۷۸ زاده شد. من در شرح حال...

ادامه مطلب

علاء الدين حلی (مهدی در شعر و ادب عربی – قرن هشتم)

قرن هشتم علاء الدين حلی أبوالحسن علاء الدين شيخ علي بن الحسين حلي شهيفي معروف به ابن الشهفية، عالم فاضل، وأديب كامل، که میان علم فراوان و ادبیات جوشان و نظر صائب، و نبوغ ظاهر، و فضل آشکار را جمع کرده است. وی در صدر شعرای شعر سرا...

ادامه مطلب

حافظ شیخ رجب برسی حلی (مهدی در شعر و ادب عربی – قرن نهم)

حافظ شيخ رضي الدين رجب بن محمد بن رجب بُرسي حلي، از عرفاء و فقهای علمای امامية و از صاحب نظران در فن حدیث و متقدّم در ادب و شعر است و شاعری تواناست و در علم حروف و اسرار آن و قواعد آن مسلّط است و کتابهای او مملو از این مطالب است...

ادامه مطلب

فضل الله بن روزبهان (مهدی در شعر و ادب عربی – قرن دهم)

فضل الله بن روز بهان شافعی: فضل الله بن روز بهان بن فضل الله امین خنجی شیرازی، شافعی وی از صوفيه بود. مشهور ب “خواجه ملا” که در سال ۹۲۷ ق درگذشته است. وی با علامة حلی (قدس الله سره) در امامت دشمنی زیادی کرده است،...

ادامه مطلب

سيد حيدر حلی (مهدی در شعر و ادب عربی – قرن چهاردهم)

سيد حيدر حلي (۱۲۴۰ – ۱۳۰۴ ق) او سيد حيدر بن سليمان بن داود، و نسبش به جناب زيد شهيد فرزند إمام علي بن الحسين بن علي بن أبي طالب (عليهم السلام) مي رسد. سيد حيىر حلي ىر شهر حلة ىر عراق ميان سالهاي (۱۲۴۰ – ۱۲۴۶ ق) زاده...

ادامه مطلب
Loading

مشاهده مقالات دسته خاص